A mother’s story

Bizar, absurd en bovenal onbegrijpelijk oneerlijk.
Mijn dochter, geboren in de onwetendheid dat het zwaard van Damocles boven haar hing.
Haar vader, onwetende dat hij het zwaard in handen had……

Het simpele leven leefden wij, huis, hond, kinderen, werk, vrienden en familie…
Het toewerken naar volwassenheid. Begin 20 waren we en vol van onszelf en zeker wetende dat de wijsheid des levens ons al volledig bekend was…..
Broekies waren we, naïef en heerlijk onbezonnen. Niets en niemand die ons in de weg stond op onze ontdekkingsreis. Zekerheden hadden we niet nodig, die zouden vanzelf wel komen.
Samenwonen, trouwen en onze 3 prachtige kinderen.

Hoe anders kan het lopen….. Ik ben geen schreeuwer, geen branieschopper. Ik ben een verdrietige moeder, vrouw die met haar voeten in de scherven van het leven staat en weer op wil bouwen,
Opnieuw getackeld door het leven en wetende dat ik hierin niet de enige ben wil ik hier een stem aan geven.
Geen maar….Geen wat als…Geen woorden maar daden !

Liefs,
Antoinette